نان‌های قهوه‌ای یا تیره مدت‌هاست که توجه همه کسانی را که به دنبال سالم‌تر زندگی‌ کردن هستند جلب کرده ولی هنوز هم خیلی از ما نمی‌دانیم که چرا این نوع نان بهتر است یا این‌ که آیا اصلاً نان سفید مضر است یا نه.
نان‌های قهوه‌ای در واقع نان‌هایی هستند که آردشان کامل است، یعنی به اندازه آرد سفید فرآوری نشده و فیبر، پروتئین، ویتامین و مواد معدنی بسیار بیشتری نسبت به نان سفید دارند و در نتیجه برای به گوارش کمک می‌کند، خطر سرطان روده را کاهش می‌دهد، احساس سیری بیشتری به فرد می‌دهد و در نتیجه فرآیند کلی کاهش وزن را سرعت می‌بخشد. این آرد می‌تواند از گندم، جو یا چاودار سبوس‌دار و فراوری نشده تهیه شده باشد که همین فرآوری نشده بودن علت رنگ تیره‌تر این نان‌ها در مقایسه با نان سفید است.
نان، به طور کلی، منبعی سرشار از کربوهیدرات و در نتیجه کالری است. چیزی به اسم «نان رژیمی» وجود ندارد و این اصطلاح تنها یک حقه بازاریابی است. میزان کالری هر برش نان‌ گندم قهوه‌ای حتی کمی از نان گندم سفید هم بیشتر است (۸۲ در برابر ۷۹) و نان قهوه‌ای حاصل از غلات مخلوط هم ۶۵ کالری در هر برش است که برای رژیم‌های لاغری کم نیست.
یک تفاوت دیگر میان نان سفید و قهوه‌ای شاخص گلوکز این دو محصول است. شاخص گلوکز میزان قندی را نشان می‌دهد که پس از مصرف کربوهیدرات در بدن آزاد می‌شود. نان‌های قهوه‌ای یا کامل شاخص گلوکز کمی پایین‌تری به نسبت نان‌های سفید دارند، به این معنا که کربوهیدرات‌شان را ملایم‌تر و در مدت زمان طولانی‌تری در مقایسه با نان‌های سفید آزاد می‌کنند و این سبب یکنواخت شدن ترشح انسولین در خون می‌شود. شاخص گلوکز پایین‌تر همچنین باعث می‌شود دیرتر گرسنه شویم و این هم یکی از دلایل «رژیمی» تلقی شدن نان‌های قهوه‌ای است اما فراموش نکنید که این تفاوت شاخص گلوکز خیلی زیاد نیست.
در نهایت سعی کنید تا جای ممکن نان مصرفی‌تان، چه سفید چه قهوه‌ای،‌ عاری از شکر، سدیم و مواد نگهدارنده باشد تا از عوارض بد این مواد در امان باشید.